Prof. dr. H. Kingma

AZM, Klinisch fysicus - vestibuloog , Maastricht
Nederland

Het evenwichtsorgaan: een verborgen zintuig als oorzaak van mysterieuze klachten.

Vrijwel iedereen weet dat we twee oren hebben om te horen en twee ogen om te zien en we moeten er niet aan denken als daar iets mee mis gaat. Maar opvallend genoeg weet maar 1 op de 30 kinderen in de basisschool dat we ook nog 2 evenwichtorganen hebben, en als je het op straat navraagt weet vrijwel niemand waar de evenwichtsorganen nu precies voor dienen, laat staan wat er gebeurt als er iets mis mee gaat. Erger nog, het blijkt helaas ook dat de meeste artsen nauwelijks weten welke rol de evenwichtsorganen nu precies spelen in het dagelijks fuctioneren. Zo kan het dat de “mysterieuse” klachten die bij een dysfunctie van dit 6e? zintuig ontstaan niet of pas heel laat herkend worden.

Robert Barany was precies 100 jaar geleden de eerste arts die er in slaagde een meetmethode te ontwikkelen om de functie van een onderdeel van het evenwichtsorgaan te kunnen meten en een functieverlies te kunnen kwantificeren: hij werd daarvoor beloond met de Nobelprijs voor de geneeskunde. In de jaren daarop ontstond het onjuiste beeld dat een functieverlies van het evenwichtsorgaan vrijwel altijd herkend kon worden aan het acuut ontstaan van vertigo.

Pas in de afgelopen 10 jaren wordt de functie van het evenwichtsorgaan in de breedste zin beter begrepen en is het wetenschappers gelukt om een dysfunctie van dit orgaan beter te kunnen opsporen en kwantificeren. Desondanks leeft bij veel artsen nog steeds de gedachte dat het probleem van het leven zonder goed werkende evenwichtsorganen door de hersenen met neuroplasticiteit en centrale compensatie wel opgelost wordt en dat de meeste restklachten primair psychisch zijn. Een recente ommekeer in dit denken ingezet vanuit het MUMC+, leidde in Maastricht en Geneve tot het besef dat bij patienten die de functie van hun evenwichtsorganen vrijwel volledig verloren hebben, alleen de ontwikkeling van een kunstevenwichtsorgaan de problemen echt kan oplossen....

Prof. Dr. Herman Kingma, klinisch fysicus – vestibuloloog, is gespecialiseerd in de diagnostiek en behandeling van patienten met vestibulaire functiestoornissen in de afdeling KNO van het MUMC+. In 2011 won hij samen met Philippe Perrin uit Nancy de IG-Nobel prijs voor natuurkunde. Samen met de afdeling KNO van het Universiteitsziekenhuis te Geneve, ontwikkelt de afdeling KNO van het MUMC+ vestibulaire prothesen, met als recent hoogtepunt een wereldprimeur: de implantatie van twee 3 kanaals vestibular implantaat bij patienten door Prof. Stokroos op 12 september 2012 te Maastricht.

Sessies van deze auteur

zaterdag 13 april 2013 om 14:40 - 15:30

Plenaire voordracht

Prof. dr. H. Kingma